teach-me-wifi

Metoda — osiem kroków

Przy 30 sekundach nie chodzi o zapamiętanie, tylko o to, żeby nie przerwać powtarzania. Gdy powtarzanie jest zablokowane, po 18 sekundach zostaje mniej niż 10% śladu.

1. Otwórz pole hasła, zanim spojrzysz na sekret. Szukanie pola po powrocie kosztuje te sekundy, w których masz powtarzać.
2. Podziel wzrokiem na grupy po 3 i nadaj im rytm. Pauza między grupami niesie kolejność.
3. Zamień każdą grupę w coś wymawialnego. „4-7" → „czterdzieści siedem", „k7x" → „ka-siedem-iks" jako jedna fraza.
4. Powiedz to na głos dwa razy, patrząc na sekret.
5. Wielkość liter i mylone znaki koduj osobno: duże litery głośniej, „zero" vs „duże o", „jedynka" vs „małe el".
6. W drodze powtarzaj i nie odzywaj się. Nie czytaj nic, nie odpowiadaj na pytania, żadnej muzyki ze słowami.
7. Wpisz jednym ciągiem, w tym samym rytmie. Nie sprawdzaj po każdym znaku — to główne źródło przestawień.
8. Za długie? Dwa kursy. Weź połowę, wpisz, wróć po resztę. Bije każdą technikę.

Spójrz na ciąg, przejdź 30 sekund, przepisz. Ćwiczy się szybkość kodowania, nie pojemność pamięci — tej wytrenować się nie da.

Zapamiętaj. Kliknij „mam", gdy będziesz gotów — czas jest mierzony.

Przerwa — powtarzaj w duchu i nic nie czytaj.

Przepisz. Jeden strzał, bez podglądu.

Sesja skończona